close
  • vrijdag 19 juli
Vrije tijd

Leuk voor in de vakantie: geocaching

Leuk voor in de vakantie: geocaching

De meesten van ons weten nog wel hoe spannend het was om als kind een schatkaart in handen te hebben met een kruisje erop en dan te zoeken naar de verborgen schat. Maar is schatzoeken ook nog leuk als je volwassen bent? Wereldwijd vinden vijf miljoen mensen van wel. De oude vergeelde kaart is vervangen door een GPS-ontvanger en de schat door een waterdichte container. De jacht-op-de-schat 2.0 heet geocaching en het is een superleuke activiteit voor in de vakantie.

In Nederland wordt het spel door meer dan dertigduizend mensen gespeeld, in alle leeftijdscategorieën waaronder opvallend veel 50plussers. Maar ook hele gezinnen doen mee. Het is een combinatie van een buitensport en een spel. Doel is om lekker buiten in beweging te zijn en daar te zoeken naar een cache oftewel een verstopplaats met logboekje, door middel van GPS-coördinaten. Dit spel, dat is afgeleid van het oude Engelse oriëntatiespel Letterboxing waarbij vinders een aan zichzelf gerichte briefkaart achterlieten die vervolgens door de volgende vinder gepost moest worden, werd door de Amerikaan Dave Ulmer in een nieuw jasje gestoken. Doordat de GPS technologie in het jaar 2000 voor iedereen beschikbaar werd, had hij de kans om er een wereldwijd succes van te maken. En dat werd het ook.

Om zelf te ervaren wat geocaching ging ik twee jaar geleden mee schatzoeken met Elske Zoer, oftewel Famke69. Zij begon ermee in 2010 en had toen al meer dan 500 caches op haar naam staan. Samen met haar vond ik mijn eerste cache, die verstopt zat in een schattig klein minibibliotheekje.

Wat is geocaching

Laat me eerst even uitleggen hoe het precies werkt. Want je gaat natuurlijk niet zomaar op pad. Voordat je kunt beginnen moet je je aanmelden op de site www.geocaching.com. Je maakt een gratis account aan en kunt dan caches wereldwijd bekijken. Zelf heb ik inmiddels de app op mijn telefoon staan, zodat ik altijd kan kijken of er een schat in de buurt liggen. Maar op een computer heb je toegang tot meer caches dan via de app.

Bij iedere cache staat wat de moeilijkheidsgraad en hoe groot de schat is die je moet zoeken. Soms staat er ook een hint bij en aan de reviews kun je zien hoe anderen de cache beoordelen. De tekentjes die erbij staan vertellen iets over het type cache. Zo heb je de traditionele caches, waarvan de coördinaten die in de beschrijving staan rechtstreeks naar de schat leiden. Daar is het een kwestie van goed zoeken. Bij de Multi-cache zijn de coördinaten van het beginpunt bekend, de verstopplaats kun je alleen vinden als je onderweg de juiste antwoorden geeft en daarmee de coördinaten verdient. Er zijn ook Mystery/Puzzel caches. Bij dit type gaat het vaak om ingewikkelde puzzels die je eerst thuis moet oplossen voordat je de coördinaten kunt bepalen. Ideaal als het wat minder goed weer is. Soms zit je weken naar de oplossing te zoeken voordat je echt op pad kunt gaan.

Mijn eerste cache was dus een traditionele cache, oftewel een ‘oppikker’. Het kostte even wat moeite, maar achter een klein luikje kwam een kokertje te voorschijn met een ieniemienie logboekje erin. Daarin moet je je spelersnaam en de datum vermelden. Zonder pennen op pad gaan is dan ook funest. Heb je een app op je telefoon, dan kun je daar meteen je cache op ‘loggen’. Anders moet je dat later thuis nog via je computer doen.

Goodies en travelbugs

Caches hebben verschillende formaten. Soms zijn het hele kleine kokertjes met alleen een logboekje, maar het kunnen ook plastic bakjes zijn, filmkokertjes of plastic drinkbekers. In de grotere caches zitten vaak goodies (leuke kleine cadeautjes waar je er één van mag pakken als je er iets anders voor teruglegt) én soms zit er een travelbug in. Een travelbug is een plaatje met een uniek nummer dat online geregistreerd staat en de bug reist over de hele wereld. Als je er één vindt mag je hem meenemen en ergens anders weer in een cache stoppen en sommige bugs hebben een missie. Bijvoorbeeld ‘I’d like to travel, keep me going – heading home (Nordrein Westfalen), coming from Lisboa’. Het bevestigt het internationale karakter van het spel.

Elske en ik vonden vier caches. Eén daarvan lag verstopt in een lege (niet aangesloten) wandcontactdoos, een andere hing met een magneet in een boom. We struinden onder bruggen en in de bosjes, onderzochten systematisch en met de klok mee. Je kijkt in de omgeving naar dingen die niet kloppen, zoals een stoeptegel, platgetrapte planten, een buis of iets dat in een boom hangt. Ik vond het geweldig leuk. De waarschuwing dat geocaching verslavend is en dat je nooit meer hetzelfde naar je omgeving kijkt kwam voor mij te laat.

Al 93 gevonden

Ik heb een nickname aangemaakt, de app gedownload en mijn vriend zo gek gekregen dat ook te doen. We behoren niet tot de extreem fanatieke spelers die naar evenementen gaan en contact hebben met andere cachers of die een melding krijgen bij iedere nieuw verstopte schat en dan meteen gaan zoeken om de First finder te zijn, desnoods midden in de nacht. We gaan er meestal ook niet speciaal voor op pad. Toch raadplegen we regelmatig de app of er ergens nog een cache ligt en dat brengt ons op leuke onbekende plekjes. Dat is een beloning op zich. Vorig jaar in Denemarken hebben we er ook een aantal gevonden. Mijn teller staat nu op 93. Ook mijn kinderen vinden het leuk. Tijdens een weekendje in Drenthe hebben we meerdere schatten gezocht en natuurlijk werd het een wedstrijdje wie de cache het eerste zag.

Enorm creatief

Iedereen mag een geocache maken, verstoppen en registreren, maar toestemming vragen is verplicht. Er zijn er in Nederland alleen al meer dan dertigduizend en er komen iedere dag nieuwe bij. Je moet je wel houden aan bepaalde regels, zoals respect hebben voor de natuur, niet op een gevaarlijke plaats verstoppen en geen vernielingen aanrichten. Dan kan iedereen er gewoon plezier aan beleven, want daar gaat het om. Sommige mensen zijn enorm creatief. Je ziet dan ook de meest bijzondere caches. Een houtblok in een houtschuurtje dat van kunststof blijkt te zijn en waar een enorm logboek in zit. Een gieter aan de muur die je er met een prikstok af kunt halen. Van die rood wit gestreepte verkeerspaaltjes die open blijken te kunnen. Een kunststof paddenstoel in het bos, een drijvende nepeend in een slootje die je naar je toe moet zien te halen.

Ook leuk voor kinderen

In Flevoland is een cache die je vindt via een Harry Potter route. Verder zijn er nachtcaches die je alleen in het donker kunt vinden door middel van reflectoren. Voor kinderen zijn ook hele leuke dingen bedacht. Je kunt geocachen op de fiets, lopend of in de auto. Met kinderen, kleinkinderen, alleen of met de hond. De mogelijkheden zijn legio en dat maakt het zo leuk. Dat geocachers ook de natuur een warm hart toedragen blijkt uit de evenementen die georganiseerd worden waarbij tijdens het spel zwerfafval wordt verzameld en opgeruimd (Cache in Trash Out).

Helemaal ongevaarlijk is het spel trouwens niet. Je moet altijd blijven opletten. En het is zaak om niet té verdacht over te komen, want je wilt niet door een politieagent ondervraagd worden. Na die dag met Elske wist ik dat er een hele onbekende wereld was, vol met schatten. Langs sommige van die plekken fietste ik iedere dag in volledige onwetendheid. Er liggen zoveel caches, dat je alleen al de caches in je eigen provincie nooit allemaal zult kunnen vinden. In geocachetaal ben je een Muggle (oftewel Dreuzel, ontleend aan de Harry Potter boeken) als je niet aan geocaching doet en de ingewijden proberen hun acties zoveel mogelijk voor muggles verborgen te houden.

Meer weten?

Mocht je meer willen weten over geocaching dan kun je op www.geocaching.com de nodige informatie en filmpjes vinden. Registreren om te kunnen spelen kan daar ook en is gratis. Een GPS is vrij prijzig, maar tegenwoordig kun je ook de meeste smartphones gebruiken.

Geschreven door: Boukje Wiersma

Abonneer op de nieuwsbrief

Volg ons via Facebook